Świadczenie rehabilitacyjne

inaczej: świadczenie rehabilitacyjne z ZUS, zasiłek rehabilitacyjny (potocznie)

Definicja

Co to jest Świadczenie rehabilitacyjne?

Świadczenie rehabilitacyjne to wypłata z ZUS dla osoby, której zasiłek chorobowy się skończył, a która wciąż jest niezdolna do pracy i rokuje powrót do zdrowia po dalszym leczeniu lub rehabilitacji. Przysługuje przez ograniczony okres po wyczerpaniu zasiłku chorobowego.

Świadczenie rehabilitacyjne wypełnia lukę między końcem zasiłku chorobowego a powrotem do pracy. Otrzymuje je osoba, która po wyczerpaniu zasiłku nadal nie może pracować, ale ma szansę na wyzdrowienie po dalszym leczeniu. To świadczenie z ubezpieczenia społecznego ZUS, a nie z polisy komercyjnej. Jego celem jest utrzymanie dochodu w okresie rekonwalescencji.

Kiedy przysługuje

Warunkiem jest wyczerpanie pełnego okresu zasiłku chorobowego oraz dalsza niezdolność do pracy. Kluczowe jest rokowanie. Lekarz orzecznik ZUS musi uznać, że dalsze leczenie lub rehabilitacja pozwolą odzyskać zdolność do pracy. Świadczenie nie należy się, gdy stan jest trwały i prowadzi do całkowitej niezdolności do pracy, bo wtedy właściwa jest renta.

  • Wyczerpanie maksymalnego okresu pobierania zasiłku chorobowego.
  • Dalsza niezdolność do pracy potwierdzona orzeczeniem.
  • Pozytywne rokowanie co do odzyskania zdolności do pracy.

Wysokość i czas trwania

Świadczenie wypłaca się przez ograniczony okres, liczony w miesiącach, do wyczerpania limitu lub odzyskania zdolności do pracy. Jego wysokość to procent podstawy wymiaru, zwykle niższy niż pełne wynagrodzenie. Stawka jest wyższa w okresie ciąży. Podstawę ustala się podobnie jak przy zasiłku chorobowym.

Różnica względem polis komercyjnych

Świadczenie rehabilitacyjne z ZUS można łączyć z prywatnymi polisami. Ubezpieczenie od utraty dochodu uzupełnia różnicę między dawną pensją a świadczeniem. Polisa NNW może wypłacić odrębne świadczenie za trwały uszczerbek na zdrowiu, niezależnie od ZUS. Te źródła nie wykluczają się wzajemnie.

Warto wiedzieć

  • Świadczenie nie przysługuje osobie uprawnionej do emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy ani zasiłku dla bezrobotnych.
  • Podjęcie pracy zarobkowej w trakcie pobierania świadczenia powoduje jego utratę.
  • O przyznaniu decyduje lekarz orzecznik ZUS, a od orzeczenia można wnieść sprzeciw do komisji lekarskiej.
  • Świadczenie ma charakter przejściowy, więc po wyczerpaniu limitu i braku poprawy kieruje się sprawę na rentę.
  • Wysokość świadczenia jest niższa niż pełne wynagrodzenie, co warto wcześniej zabezpieczyć prywatną polisą dochodową.
  • Okres pobierania świadczenia jest zaliczany do okresu zatrudnienia przy ustalaniu uprawnień pracowniczych.

Pracownik po poważnej operacji kolana pobierał zasiłek chorobowy przez pełny dopuszczalny okres. Nadal nie mógł wrócić do pracy, ale lekarz orzecznik ZUS uznał, że rehabilitacja pozwoli mu odzyskać sprawność.

ZUS przyznał świadczenie rehabilitacyjne. Pracownik zarabiał wcześniej 6 000 zł brutto, a świadczenie wyniosło 90 procent podstawy przez pierwsze trzy miesiące, czyli około 5 400 zł, a potem 75 procent, czyli około 4 500 zł.

Pracownik miał też prywatne ubezpieczenie od utraty dochodu, które dopłacało różnicę do poprzedniej pensji. Dzięki temu w okresie rehabilitacji jego dochód pozostał zbliżony do tego sprzed choroby.