Asekuracja oznacza zabezpieczenie się przed skutkami zdarzeń losowych. To słowo o tym samym rdzeniu co ubezpieczenie i historycznie używano go zamiennie. Istota jest niezmienna: ubezpieczony przenosi ryzyko na ubezpieczyciela w zamian za składkę. W zamian otrzymuje obietnicę wypłaty, gdy nastąpi objęte umową zdarzenie.
Znaczenie i pochodzenie terminu
Termin wywodzi się z łaciny i przez wieki funkcjonował w polskim języku ubezpieczeniowym. Najdłużej przetrwał w ubezpieczeniach morskich, gdzie mówiło się o asekuracji ładunku i statku. Dziś w aktach prawnych dominuje słowo ubezpieczenie, a asekuracja pozostaje określeniem potocznym oraz elementem nazw firm.
Asekuracja a transfer ryzyka
Mechanizm asekuracji opiera się na transferze ryzyka i jego rozproszeniu. Składki wielu klientów tworzą fundusz, z którego pokrywa się szkody nielicznych. To ten sam fundament, na którym działają nowoczesne polisy. Powiązane pojęcia opisujące podział ryzyka między zakładami to:
- koasekuracja – wspólne ubezpieczenie jednego ryzyka przez kilku ubezpieczycieli
- reasekuracja – ubezpieczenie ryzyka samego ubezpieczyciela
- koasekurator – ubezpieczyciel uczestniczący w koasekuracji
W mowie potocznej spotyka się też zwrot asekurować się w znaczeniu zabezpieczać się na wszelki wypadek. To luźne użycie nawiązuje wprost do ubezpieczeniowego rodowodu słowa.
Warto wiedzieć
- Asekuracja i ubezpieczenie to w praktyce synonimy, ale akty prawne posługują się wyłącznie terminem ubezpieczenie.
- Termin najdłużej utrzymał się w ubezpieczeniach morskich i transporcie, gdzie bywa używany do dziś.
- Słowo występuje w nazwach wielu towarzystw i pośredników, co bywa mylące dla klientów szukających konkretnego produktu.
- Asekuracja jako pojęcie obejmuje cały mechanizm transferu ryzyka, a nie pojedynczy rodzaj polisy.
